Η ζωή μου με τον σκύλο μου..

Τι να το κάνεις το ξυπνητήρι όταν στο σπίτι υπάρχει σκύλος.

Έτσι και στο δικό μας.

Κάθε πρωί μία μουσούδα έρχεται και με ξυπνάει όλο χαρά για να μου υπενθυμίσει ότι το πρωί έφτασε. Και έτσι ξεκινάει η μέρα μας. Ξεκινάμε για την βόλτα μας. Παίρνουμε το λουρί μας , τις σακουλίτσες για τα περιττώματα ,σκυλολιχουδιές και φεύγουμε.

Στην βόλτα μας θα δούμε τους φίλους μας. Αδεσποτάκια ,παρατημένα από ανεύθυνους τα οποία τα πήραν λόγο μόδας ή λόγο “για το παιδί να παίξει ” και μετά μεγάλωσαν και τα πέταξαν . Τα φροντίζει ο κυρ. Παντελής. Έρχεται από μακριά και τους δίνει τα χάπια και ένα φαγάκι. Δύο φορές την μέρα το κάνει. Κάθε μέρα βρέξει χιονίσει.

Όχι όμως τα ζώα δεν είναι μόδα ούτε παιχνίδι. Ένα ζωάκι έχει ευθύνες. Θέλει την τροφή του, τον γιατρό του ,τις εξετάσεις και τις ανάλογες ενέργειες που πρέπει να κάνεις για να έχει την ανάλογη ευζωία. Και όχι δεν είναι αποκούμπι να το παρατάς για να πας διακοπές. Ούτε επειδή μεγάλωσε και είναι παππούς είναι για πέταμα. Μπορεί να μην σου φέρνει την μπάλα του πια όταν την πετάς, μπορεί να μην βλέπει ή να μην ακούει καλά αλλά σε αγαπάει ότι και να γίνει.

Και μην ξεχνάμε το πόσο καλό κάνει η συναναστροφή των παιδιών με τα ζωάκια . ¨Οχι όμως για ” παιχνίδι ¨. Είπαμε δεν είναι παιχνίδι. Τα παιδιά μαθαίνουν να είναι υπεύθυνα , να νοιάζονται , να έχουν ένα φίλο πραγματικό που δεν θα τους προδώσει ποτέ , αναπτύσσει την συναισθηματική τους νοημοσύνη και τα καθιστά έτσι μια καλή παρακαταθήκη μας για ένα καλύτερο μέλλον.

Λυπάμαι όσους δεν έχουν σκύλο. Λυπάμαι γιατι δεν έχουν κάποιον να τους κουνάει τον κώλο και την ουρά μόλις γυρνάνε στο σπίτι μετά από μια κουραστική μέρα. Λυπάμαι γιατί δεν έχουν έναν τέτοιο φίλο. Λυπάμαι γιατί οι σκύλοι είναι τα μόνα πλάσματα που θα σε αγαπάνε με ανιδιοτέλεια , ό,τι και να γίνει. Λυπάμαι και εύχομαι σύντομα να νιώσετε αυτή την τετράποδη, γεμάτη τρίχες και τρέλες, αγάπη.

Είναι μοναδική.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

You May Also Like